Ποιες αιτίες μπορεί να προκαλέσουν αποβολή

Ποιοι τύποι αποβολών υπάρχουν; Ποιες αιτίες ενδέχεται να προκαλέσουν μια αποτυχημένη κύηση; Επηρεάζεται η μετέπειτα γονιμότητα της γυναίκας;
 
Ο Μαιευτήρας-Γυανικολόγος Θάνος Παράσχος εξηγεί:

Η αυτόματη αποβολή είναι κατά κανόνα μια τραγική απώλεια για ένα ζευγάρι, που προσπαθεί να επιτύχει μια εγκυμοσύνη και μπορεί να συνδεθεί με σημαντικά ψυχολογικά προβλήματα για την γυναίκα, τον σύντροφο και την οικογένεια. Είναι συνήθως ένα μεμονωμένο γεγονός και συχνότατα ακολουθείται από μια επιτυχή κύηση.

Καθ' έξιν αποβολή ορίζεται ως η απώλεια τριών ή περισσοτέρων συνεχόμενων κυήσεων. Ακόμη και μετά από τρεις συνεχόμενες αποβολές, η πιθανότητα μιας επιτυχημένης κύησης είναι πάνω από 60%. Οι περισσότερες αποβολές συμβαίνουν μέσα στις πρώτες 14 εβδομάδες της κύησης.

Το συχνότερο σύμπτωμα είναι απώλεια αίματος από τον κόλπο. Η ποσότητα μπορεί να ποικίλει από μερικές σταγόνες έως βαριά αιμορραγία με θρόμβους. Η αιμορραγία συνήθως ακολουθείται από κοιλιακούς πόνους περιόδου.

Τύποι αποβολών

Όταν η απώλεια αίματος είναι μικρή, ο πόνος είναι έως ήπιος, ο τράχηλος είναι κλειστός και η μήτρα στην ψηλάφηση είναι το σωστό για την ηλικία κύησης μέγεθος, υπάρχει η διάγνωση της επαπειλούμενης αποβολής. Συνήθως σύστηνουμε στην γυναίκα ανάπαυση. Πολυ συχνα η αιμορραγία και ο πόνος υποχωρούν και η κύηση μπορεί να προχωρήσει ομαλά.

Όταν το έμβρυο και ο πλακούντας αποβληθούν από την μήτρα μιλούμε για πλήρη αποβολή.

Αν στοιχεία της κύησης παραμείνουν μέσα στην κοιλότητα της μήτρας μετά από αποβολή μέρους της κύησης μιλούμε γιαατελή αποβολή. Η ασθενής θα πρέπει να υποβληθεί σε γενική αναισθησία, ώστε να καθαριστεί το εσωτερικό της μήτρας, ώστε έτσι να αποφευχθεί ο κίνδυνος αιμορραγίας και φλεγμονής.

Σε μερικές περιπτώσεις το έμβρυο μπορεί να πεθάνει, χωρίς να αποβληθεί από την μήτρα. Η κατάσταση αυτή καλείταιπαλίνδρομος κύηση.

Η διάγνωση όλων αυτών των τύπων αποβολών γίνεται μέσω του υπερήχου, κυρίως κολπικού, ενώ πολλές φορές ο προσδιορισμός του επιπέδου της β-χοριακής γοναδοτροπίνης είναι απαραίτητη.

Αν μια γυναίκα με αρνητική ομάδα Rhesus αποβάλει ή αιμορραγήσει κατά την διάρκεια της κύησης είναι σημαντικό να της χορηγηθεί ένεση Anti-D ώστε να αποφευχθεί η παραγωγή αντισωμάτων.

Στην πλειοψηφία των γυναικών, η γονιμότητά τους δεν επηρεάζεται μετά από μια αποβολή.

Ποιες είναι οι αιτίες των αποβολών;

-Τυχαίες χρωμοσωμικές /γενετικές ανωμαλίες

Για την επίτευξη μιας επιτυχούς εγκυμοσύνης, απαραίτητη είναι η σύναψη ενός χρωμοσωμικά φυσιολογικού ωαρίου με ένα φυσιολογικό σπερματοζωάριο. Τότε, τα γονίδια που βρίσκονται πάνω στα χρωμοσώματα χρειάζεται να συνδυαστούν με τέτοιο τρόπο, που να επιτρέπουν την επιτυχή εμφύτευση του εμβρύου στην μήτρα καθώς και την ανάπτυξή του σε αυτήν. Τέτοιες πολύπλοκες διαδικασίες μερικές φορές αποτυγχάνουν να συμβούν, έτσι όπως θα ήταν επιθυμητό.

Περίπου το 60-70% των εμβρύων που χάνονται τις πρώτες 12 εβδομάδες, παρουσιάζει κύριες χρωμοσωμικές ανωμαλίες. Αυτές αποτελούν τυχαία συμβάντα που είναι απίθανο να επαναληφθούν.

Σε περίπτωση αποβολής, μπορεί να πραγματοποιηθεί μια εξέταση για την εύρεση πιθανών χρωμοσωμικών ανωμαλιών σε κάποιους ιστούς. Η εξέταση αυτή μπορεί να κανονιστεί από τα εργαστηρίων γενετικής.

Γονικά χρωμοσώματα

Σε ένα μικρό ποσοστό των ζευγαριών, ένας από τους δύο φέρει μια χρωμοσωμική ανωμαλία, η οποία αν μεταβιβαστεί , θα προκύψει ένα μη φυσιολογικό έμβρυο.

Στον φορέα, η χρωμοσωμική ανωμαλία είναι δυνατό να μην προκαλεί κάποιο εμφανές πρόβλημα, καθώς το χρωμοσωμικό ελάττωμα ισορροπείται από το υπόλοιπο φυσιολογικό χρωμοσωμικό υλικό.

Η μελέτη των χρωμοσωμάτων του ζευγαριού μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω μιας εξέτασης αίματος.

-Ηλικία

Με την αύξηση της ηλικίας, οι τυχαίες χρωμοσωμικές ανωμαλίες που προαναφέρθηκαν γίνονται περισσότερο κοινές και συνεπώς ο κίνδυνος της αποβολής αυξάνει. Αυτό είναι ιδιαιτέρως σημαντικό για γυναίκες άνω των 35 χρόνων της ηλικίας τους και ακόμη πιο σημαντικό για τις γυναίκες άνω των 40 ετών.

-Ανωμαλίες της μήτρας

Η εμφύτευση του εμβρύου φυσιολογικά στην μήτρα είναι μεγίστης σημασίας. Ανωμαλίες στο σχήμα της μήτρας, όπως το διάφραγμα μπορεί να σχετίζονται με τις αποβολές. Οι ινώδεις μπορεί να είναι επίσης μία αιτία αποβολής, ιδιαίτερα αν αυτοί εκτείνονται στο εσωτερικό της κοιλότητας της μήτρας ή αν αυτοί είναι μεγάλοι. Αυτές οι ανωμαλίες μπορούν εύκολα να εντοπιστούν και να θεραπευτούν από τους ειδικούς.

-Αυτοάνοσες αιτίες

Το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να σχηματίσει αντισώματα τα οποία μπορούν να εγγίζουν την εγκατάσταση του πλακούντα. Μια εξέταση αίματος μπορεί να εκπληρεί την ανίχνευση τέτοιων αντισωμάτων και ειδικές θεραπείες μπορεί να θεσπίζονται, αν εγγυώνται.

-Διαταραχές πηκτικότητας του αίματος

Κάποιες περιπτώσεις εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο θρόμβωσης με αποτέλεσμα τον φραγμό των αιμοφόρων αγγείων του σχηματιζόμενου πλακούντα. Επίσης, αυτές οι γυναίκες εμφανίζουν υψηλότερο κίνδυνο φλεβικής θρόμβωσης άλλων αιμοφόρων αγγείων. Η πιο κοινή αυτών είναι η βαθιά φλεβική θρόμβωση (DVT).

-Άλλες ιατρικές καταστάσεις

Ορμονικές ασθένειες, όπως διαταραχές του θυρεοειδούς και μη ελεγχόμενος σακχαρώδης διαβήτης έχουν συσχετισθεί με τα αυξανόμενα περιστατικά αποβολών. Προφανώς, πολλές άλλες σοβαρές ιατρικές καταστάσεις μπορούν να εγγίζουν την ευεξία μιας πρόωρης εγκυμοσύνης.

-Ορμονικές διαταραχές

Οι ορμονικές διαταραχές στην πρώιμη φάση μετά από την σύλληψη παραμένουν μια αμφιλεγόμενη αιτία των αποβολών και της υπογονιμότητας.

-Γενική υγεία

Τελικά, χρειάζεται να αναφερθεί, ότι η παχυσαρκία, το κάπνισμα και η υπερβολική πρόσληψη καφεΐνης μπορεί να συνδέονται με τον αυξημένο κίνδυνο αποτυχίας μιας εγκυμοσύνης.

exothema.gr

Συχνές αιτίες αποβολών - Συχνές Αποβολές, syxnes apobolles

Συχνές αιτίες αποβολών, Συχνές Αποβολές. Από όλες τις εγκυμοσύνες, το 15 - 20% καταλήγουν σε αποβολή και το 75% αυτών συμβαίνουν στις πρώτες 12 εβδομάδες της εγκυμοσύνης.

Συχνες αιτιες αποβολων

Γενετικη ανωμαλια: Μία βασική αιτία αποβολών είναι οι διαταραχές στο αναπτυσσόμενο έμβρυο αποτέλεσμα κάποιου γενετικού σφάλματος. Το 50 - 60 % όλων των αποβολών στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης οφείλονται συνηθως σε χρωμοσωματικές ανωμαλίες.

Διαταραχές στα επίπεδα των ορμονών

Οι διαταραχές στα επίπεδα των ορμονών είναι δυνατόν να προκαλέσουν αποβολή επειδή το ενδομήτριο δεν αναπτύσσεται κανονικά για να βοηθηθεί η εμφύτευση και η ανάπτυξη του ωαριου. (link with video ενημερωτικα και ειδικα φυσιολογικη συλληψη). Γυναίκες με διαταραχή του θυρεοειδή και των επινεφριδίων, όπως και γυναίκες με διαβήτη αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο αποβολής εξαιτίας των ορμονικών διαταραχών. Επιπλέον, τα αυξημένα επίπεδα προλακτίνης είναι δυνατόν να εμποδίσουν την φυσιολογική ανάπτυξη του ενδομητρίου. Ήπια υπερπρολακτιναιμία παρατηρείται συχνά σε γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.

Οι ήπιες καταστάσεις αντιμετωπίζονται με φάρμακα αλλά σε περίπτωση μακροαδενωμάτων είναι αρκετά μεγάλα και συνιστάται η χειρουργική αφαίρεσή τους.

Ανατομικές ανωμαλίες

Ανατομικές ανωμαλίες της μήτρας είναι δυνατόν να προκαλέσουν αποβολή, συνήθως γιατί εμποδίζουν τη σωστή εμφύτευση του εμβυου. και ειναι οι ανωμαλίες στο σχήμα της μήτρας (μονόκερος, δίκερος, δίδελφος κλπ) και τα διαφράγματα της μήτρας. (link with διαφραγμα μητρας video)

Τα ινομυώματα της μήτρας είναι καλοήθεις όγκοι των τοιχωμάτων της μήτρας. Τα ινομυώματα είναι δυνατόν να προκαλέσουν στειρότητα εάν φράζουν τα στόμια των σαλπίγγων ή εάν η θέση τους επηρεάζει τη φυσιολογική λειτουργία του ενδομητρίου. Το πιο συχνο αιτιο είναι τα ινομυώματα, εκείνα της ενδομήτριας κοιλότητας δηλαδή τα υποβλενογόνια. Τα αίτια αυτά στην πλειοψηφία τους μπορούν να αντιμετωπιστούν χειρουργικά (συνήθως με υστεροσκόπηση η λαπαροσκόπηση). Link with ινομυωματα video

Ανεπαρκεια τραχήλου μητρας

Μία άλλη αιτία αποβολών συνήθως 2ου τριμήνου είναι η ανεπάρκεια του τραχήλου και η αδυναμία του να παραμείνει κλειστός καθώς το αναπτυσσόμενο έμβρυο πιέζει με το βάρος του το έσω τραχηλικό στόμιο. Σε αυτες τις περιπτωσεις χρειαζεται περιδεση.

link with λαπαροσκοπικα video

Λοιμώξεις

Λοιμώξεις όπως η ερυθρά, ο έρπης, τα χλαμύδια, το ureaplasma, cytomegalovirus είναι δυνατόν να οδηγήσουν στην αποβολή. Περιβαλλοντολογικοί παράγοντες: Οι τοξίνες που μεταδίδονται με τον αέρα είναι επίσης δυνατόν να προκαλέσουν βλάβη στο έμβρυο ή αποβολή, ιδιαίτερα αν η έκθεση σε αυτές είναι συχνή μετά την 20η εβδομάδα της εγκυμοσύνης.

Ανοσολογικοί παράγοντες

Μία κατηγορία ανοσολογικού παράγοντα που μπορεί να προκαλέσει αποβολή είναι τα αντιφωσφωλιπιδικά αντισώματα (ΑPA). Εξετάσεις αίματος μπορούν να ανιχνεύσουν τη παρουσία αυτών των αντισωμάτων. Αντιπηκτικά φάρμακα όπως η ηπαρίνη, ή η ασπιρίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αραίωση της πηκτικότητας του αίματος. Μία άλλη κατηγορία ανοσολογικού παράγοντα που γίνεται αιτία αποβολών αφορά τα αντιπατρικά αντισώματα. Μετά τον έλεγχο, η ανοσοθεραπεία με πατρικά λεμφοκύτταρα πιστεύεται ότι σπανια βοηθάει.

Συμπτώματα αποβολής Μερικές γυναίκες έχουν κάποια συμπτώματα πριν να συμβεί η αποβολή, άλλες πάλι όχι. Μερικά από τα συμπτώματα είναι: μικρή κολπική αιμόρροια, συνήθως σκούρου καφέ χρώματος που αλλάζει σε ροζέ ή κόκκινο, ελάττωση της ευαισθησίας ή του μεγέθους του στήθους, απουσία κινήσεων του εμβρύου ή των καρδιακών παλμών του. Πόνοι και έντονη κολπική αιμόρροια είναι δείγματα ότι αποβολή βρίσκεται σε εξέλιξη. Είναι απαραίτητη η ενημέρωση του ιατρού για την ποσότητα του αίματος. Εάν αποκολληθεί ιστός, καλό είναι να κρατηθεί ώστε να γίνει εργαστηριακή εκτίμησή του που ενδεχομένως αποκαλύψει και την αιτία της αποβολής.

Οι αποβολές μπορεί να οφείλονται σε 3 μεγάλες κατηγορίες

Δεσμευτικά αντισώματα (Αντιπατρικά Αντισώματα)

Τα πατρικά ιστικά στοιχεία που καθορίζουν ποιος είναι ως άτομο (δηλαδή ως βιολογική γενετική μονάδα) ο υποψήφιος πατέρας μεταφέρονται με τα σπερματοζωάρια του και αποτυπώνονται με την έναρξη της εγκυμοσύνης στο νεοσχηματισθέντα πλακούντα (την εμβρυοτροφοβλάστη) της (εγκύου;) γυναίκας. Στη συνέχεια όλες μαζί οι ιστικές πληροφορίες (που προέρχονται από τον πατέρα) κωδικοποιούμενες με γενετικές διαδικασίες καθορίζουν στο μόλις αρχόμενο πλακούντα ένα γενετικό τόπο που καλείται «ΗLΑ - G αντιγόνο» (που όπως είπαμε εντοπίζεται αμέσως στο νεοσχηματισθέντα πλακούντα, δηλαδή με την εμφύτευση του εμβρύου και προέρχεται αποκλειστικά από τον πατέρα του εμβρύου) που σκοπό έχει κατά βάση να προειδοποιήσει την υποψήφια μητέρα (δηλαδή το ανοσοποιητικό -αμυντικό σύστημα της) ότι το «εμφύτευμα» είναι έμβρυο και να αντιδράσει ανάλογα, δηλαδή με «φιλική» διάθεση και συμπεριφορά απέναντι του και όχι σαν να επρόκειτο για κάτι εχθρικό για αυτήν (όπως π.χ. σαν να ήταν ένα μικρόβιο ή καρκινικό κύτταρο) ώστε να αντιδράσει εναντίον του με «εχθρική» διάθεση και συμπεριφορά.

Θρομβοφιλία και Αποβολές

Θρομβοφιλία και Αποβολές. Γράφει ο Δρ Θάνος Παράσχος. Γυναικολόγος-Μαιευτήρας.
Ειδικός στην εξωσωματική γονιμοποίηση και ενδοσκοπική χειρουργική. τ. Επιμελητής Νοσοκομείων Hammersmith & Whipps Cross του Λονδίνου

Τα αίτια των καθ’ έξιν αποβολών
Το 15-20% των κυήσεων καταλήγουν σε αποβολή. Στις περιπτώσεις των καθ' έξιν αποβολών, τα αίτια μπορεί να είναι: γενετικά (μη φυσιολογικός αριθμός ή δομή χρωμοσωμάτων των σπερματοζωαρίων και των ωαρίων), ανατομικά (δυσμορφίες της μήτρας), ορμονικά, ανοσολογικά (αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα), αιματολογικές διαταραχές, λοιμώξεις. Ένα σημαντικό ποσοστό αποβολών οφείλονται στην προβληματική κατάσταση του αίματος της εγκύου. Αυτό είναι φυσικό, καθώς το έμβρυο «συναλλάσσεται» με τη μητέρα του μέσω του αίματος. Έτσι, μια θρομβωτική ανωμαλία μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες για την κύηση.

Θρομβοφιλία και Εγκυμοσύνη
Κατά τη διάρκεια μιας κύησης, τα υψηλά επίπεδα των οιστρογόνων και η πίεση που προκαλεί η διογκωμένη μήτρα στα αγγεία της κοιλιάς μπορεί να προκαλέσουν υπερπηκτικότητα στο αίμα της εγκύου. Αυτό σημαίνει ότι αυξάνεται ο κίνδυνος θρόμβωσης και απόφραξης των αιμοφόρων αγγείων του πλακούντα.

Η θρομβοφιλία είναι μία διαταραχή της πηκτικότητας του αίματος, η οποία σχετίζεται άμεσα με τις επαναλαμβανόμενες αποβολές, αλλά και με άλλες επιπλοκές της κύησης, όπως προεκλαμψία, αποκόλληση πλακούντα, ελλιπή ανάπτυξη του εμβρύου ή πρόωρο τοκετό. Η θρομβοφιλία πολλαπλασιάζει αυτούς τους κινδύνους από 10 έως 100 φορές, ανάλογα με τον τύπο της διαταραχής και τους εξωτερικούς επιβαρυντικούς παράγοντες (βάρος εγκύου πάνω από 80 κιλά, λήψη ορμονών, ακινησία, κάπνισμα).

Περίπου 1 στους 7 Έλληνες πάσχει από θρομβοφιλία, είτε επίκτητη είτε κληρονομική.
Επίκτητη Θρομβοφιλία
Στις γυναίκες, μπορεί να προκληθεί επίκτητη θρομβοφιλία από παχυσαρκία (βάρος άνω των 80 κιλών), ακινησία, λήψη αντισυλληπτικών (ιδιαίτερα τρίτης γενιάς) από το στόμα, σακχαρώδη διαβήτη, καρκίνο, ηπατοπάθειες, το κάπνισμα, τραυματισμούς από μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις (καισαρική τομή), το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο, ηλικία άνω των 35 ετών, πολυτοκία (αν έχουν προηγηθεί περισσότεροι από τέσσερις τοκετοί), ακόμα και από την ίδια την εγκυμοσύνη. Αν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό φλεβοθρόμβωσης, οι πιθανότητες για επίκτητη θρομβοφιλία επίσης αυξάνονται.

Κληρονομική Θρομβοφιλία
Το 75% των περιπτώσεων κληρονομικής θρομβοφιλίας οφείλονται σε γονιδιακή βλάβη και συγκεκριμένα στη μετάλλαξη κάποιου γονιδίου (V-Leiden, προθρομβίνης, MTHFR). Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν σε επάρκεια στον οργανισμό οι φυσικοί ανασταλτές της πήξης, όπως οι πρωτεΐνες C και S. Τόσο η μετάλλαξη του Παράγοντα V (Leiden), όσο και η μετάλλαξη του Παράγοντα ΙΙ (προθρομβίνη) τριπλασιάζουν τον κίνδυνο απώλειας του εμβρύου.


Εγκυμοσύνη και Βιταμίνες
Το γονίδιο (ένζυμο) MTHFR είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία του φυλλικού οξέος στο αίμα, που ρυθμίζει το αμινοξύ ομοκυστεΐνη. Μειωμένα επίπεδα φυλλικού οξέως συνεπάγονται αύξηση των επιπέδων ομοκυστεΐνης, που μπορεί να προκαλέσει αποβολές, κυρίως στην αρχή μιας εγκυμοσύνης. Φυλλικό οξύ μπορούμε να παίρνουμε από μια ισορροπημένη διατροφή που περιλαμβάνει πράσινα λαχανικά (σπανάκι, φασολάκια, αρακά, σπαράγγια, αβοκάντο, λάχανο), μπανάνες, εσπεριδοειδή, καρύδια, αναποφλοίωτο ρύζι, φακές, συκώτι, φράουλες, τόνο, κρόκους αβγών και γιαούρτι. Φυλλικό οξύ μπορούμε επίσης να πάρουμε και ως συμπλήρωμα διατροφής, μαζί με τις βιταμίνες Β6 και Β12.

Ας σημειωθεί ότι το φυλλικό οξύ μειώνει και τον κίνδυνο γεννητικών ανωμαλιών της σπονδυλικής στήλης και του εγκεφάλου του εμβρύου.

Πώς διαπιστώνεται η Θρομβοφιλία
Η θρομβοφιλία διαπιστώνεται με μία σειρά γονιδιακών/αιματολογικών εξετάσεων. Συγκεκριμένα, θα πρέπει να ανιχνευθεί η μετάλλαξη στους παράγοντες V-Leiden (μετάλλαξη G1691A), Προθρομβίνης (FII-μετάλλαξη G20210), Ομοκυστεΐνης (MTHFR-μετάλλαξη C677T), καθώς και ο πολυμορφισμός της Γλυκοπρωτεΐνης Ιa (GPIa-μετάλλαξη C807T). Επίσης θα πρέπει να ελεγχθεί ο Ενεργοποιητής του Αναστολέα του Πλασμινογόνου (PAI-I-4G/5G), η ανεπάρκεια Αντιθρομβίνης ΙΙΙ και Πρωτεϊνών C και S, καθώς και τα επίπεδα Ομοκυστεΐνης στο πλάσμα του αίματος.

Πώς μπορείτε να προστατευθείτε από τη θρομβοφιλία, για να αποφύγετε μια αποβολή
Αν είστε έγκυος ή κάποιος κοντινός συγγενής σας πάσχει από θρομβοφιλία και αν υπάρχει ιστορικό επιπλοκών εγκυμοσύνης (προεκλαμψία, αποκόλληση πλακούντα, ελλιπής εμβρυακή ανάπτυξη, πρόωρος τοκετός) συνιστάται να κάνετε θρομβοφιλικό έλεγχο και φαρμακευτική αντιπηκτική αγωγή, ανάλογα με την περίπτωση. Η κλασική ηπαρίνη και οι ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους δεν περνούν μέσα στον πλακούντα, οπότε θεωρούνται ασφαλείς για το έμβρυο και αποτελεσματικές στη θεραπεία και στην προφύλαξη από θρομβοεμβολικά επεισόδια κατά την κύηση.

Σε περίπτωση τυχαίας εύρεσης κάποιου τύπου θρομβοφιλίας, θα χρειαστεί να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας, ο οποίος και θα σας παρακολουθεί εφόρου ζωής, με ή χωρίς τη χρήση αντιπηκτικών φαρμάκων.

Αποφυγή μιας τρίτης αποβολής - apofygh triths apovolhs

Είχα δύο αποβολές, μια στις 14 εβδομάδες και άλλη μια στις επτά εβδομάδες. Και τις δύο φορές, δεν υπήρχε καμία ένδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά: μπήκα στο νοσοκομείο για το προκαθορισμένο μου ραντεβού και δεν υπήρχε καρδιακός χτύπος. Υπάρχει κάτι που να μπορώ να κάνω στο σημείο αυτό για να προσπαθήσω να σιγουρευτώ ότι αυτό δεν θα συμβεί πάλι;

Είναι σημαντικό για σας να ολοκληρώσετε μια αξιολόγηση σχετικά με τις καθ’έξιν αποβολές σας. Θα πρέπει να περιλαμβάνονται η αξιολόγηση σχετικά με τα ζητήματα υπογονιμότητας που έχουν σχέση με την ηλικία, τυχόν ορμονικές ανωμαλίες, δυσμορφίες της μήτρας, χρωμοσωμικές ανωμαλίες, αυτοάνοσα προβλήματα, ανωμαλίες μόλυνσης και θρόμβωσης του αίματος που δημιουργούν προδιάθεση για θρόμβους.

Ένα λεπτομερές ιατρικό ιστορικό, η εξέταση του οικογενειακού σας ιστορικού και η φυσική εξέταση είναι απαραίτητα για να καθοριστεί ποιες εξετάσεις έχουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες να αποκαλύψουν την αιτία του προβλήματός σας.

Πολλές από τις εξετάσεις αυτές είναι ακριβές. Η εξέταση δεν καλύπτεται πάντα από το ασφαλιστικό σας ταμείο, έτσι είναι σημαντικό να επισκεφτείτε ένα γιατρό εξειδικευμένο στον τομέα αυτό, για να σας βοηθήσει να εξατομικεύσετε με τον καλύτερο τρόπο το πρόγραμμα περίθαλψής σας.

Αποφυγή μιας τρίτης αποβολής

Καθ' έξιν ή Επανειλημμένες Αποβολές

Καθ' έξιν ή επανειλημμένες αυτόματες αποβολές αποκαλούνται οι επαναλαμβανόμενες συνεχείς αποβολές, τριών ή περισσοτέρων κλινικά αναγνωρισμένων κυήσεων.
Καθ' έξιν ή Επανειλημμένες Αποβολές

Οι καθ' έξιν αποβολές ταξινομούνται σε πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς.

Ο όρος πρωτοπαθείς αποβολές αναφέρεται σε γυναίκες που έχουν τρεις ή περισσότερες συνεχόμενες αυτόματες αποβολές, με τον ίδιο σύντροφο και καμία κύηση μετά την 20ή εβδομάδα. Η κατάσταση αυτή συναντάται σε μία από 150 κυήσεις και είναι υπεύθυνη για το 6% των εμβρυϊκών απωλειών. Ο όρος δευτεροπαθείς αποβολές αναφέρεται σε γυναίκες που είχαν τρεις αυτόματες αποβολές, με τον ίδιο σύντροφο, μετά την γέννηση ενός παιδιού ή μετά από έναν ενδομήτριο θάνατο. Η κατάσταση αυτή συναντάται σε μία στις 500 κυήσεις και είναι υπεύθυνη για το 1,5% των εμβρυϊκών απωλειών.
Ως πιθανά αίτια των καθ'έξιν αποβολών, διακρίνονται σε ανατομικά, γενετικά αίτια, ορμονικές διαταραχές, ανοσολογικά αίτια, αιματολογικές διαταραχές και λοιμώξεις.
Από όλες τις εγκυμοσύνες, το 15 - 20% καταλήγουν σε αποβολή και το 75% αυτών συμβαίνουν στις πρώτες 12 εβδομάδες της εγκυμοσύνης

Συχνες αιτίες αποβολών:

Γενετικη ανωμαλια: Μία βασική αιτία αποβολών είναι οι διαταραχές στο αναπτυσσόμενο έμβρυο αποτέλεσμα κάποιου γενετικού σφάλματος. Το 50 - 60 % όλων των αποβολών στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης οφείλονται συνήθως σε χρωμοσωματικές ανωμαλίες.
Διαταραχές στα επίπεδα των ορμονών: Οι διαταραχές στα επίπεδα των ορμονών είναι δυνατόν να προκαλέσουν αποβολή επειδή το ενδομήτριο δεν αναπτύσσεται κανονικά για να βοηθηθεί η εμφύτευση και η ανάπτυξη του ωαρίου. Δείτε σχετικά video.
Γυναίκες με διαταραχή του θυρεοειδή και των επινεφριδίων, όπως και γυναίκες με διαβήτη αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο αποβολής εξαιτίας των ορμονικών διαταραχών. Επιπλέον, τα αυξημένα επίπεδα προλακτίνης είναι δυνατόν να εμποδίσουν την φυσιολογική ανάπτυξη του ενδομητρίου. Ήπια υπερπρολακτιναιμία παρατηρείται συχνά σε γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.
Οι ήπιες καταστάσεις αντιμετωπίζονται με φάρμακα αλλά σε περίπτωση μακροαδενωμάτων είναι αρκετά μεγάλα και συνιστάται η χειρουργική αφαίρεσή τους.
Ανατομικές ανωμαλίες: Ανατομικές ανωμαλίες της μήτρας είναι δυνατόν να προκαλέσουν αποβολή, συνήθως γιατί εμποδίζουν τη σωστή εμφύτευση του εμβύου και είναι οι ανωμαλίες στο σχήμα της μήτρας (μονόκερος, δίκερος, δίδελφος κλπ) και τα διαφράγματα της μήτρας.
Τα ινομυώματα της μήτρας είναι καλοήθεις όγκοι των τοιχωμάτων της μήτρας. Τα ινομυώματα είναι δυνατόν να προκαλέσουν στειρότητα εάν φράζουν τα στόμια των σαλπίγγων ή εάν η θέση τους επηρεάζει τη φυσιολογική λειτουργία του ενδομητρίου. Το πιο συχνο αιτιο είναι τα ινομυώματα, εκείνα της ενδομήτριας κοιλότητας δηλαδή τα υποβλενογόνια. Τα αίτια αυτά στην πλειοψηφία τους μπορούν να αντιμετωπιστούν χειρουργικά (συνήθως με υστεροσκόπηση η λαπαροσκόπηση). Δείτε περισσότερα.
Ανεπάρκεια τραχήλου μητρας: Μία άλλη αιτία αποβολών συνήθως 2ου τριμήνου είναι η ανεπάρκεια του τραχήλου και η αδυναμία του να παραμείνει κλειστός καθώς το αναπτυσσόμενο έμβρυο πιέζει με το βάρος του το έσω τραχηλικό στόμιο. Σε αυτες τις περιπτώσεις χρειάζεται περίδεση. Δείτε λαπαροσκοπικά video.
Λοιμώξεις: Λοιμώξεις όπως η ερυθρά, ο έρπης, τα χλαμύδια, το ureaplasma, cytomegalovirus είναι δυνατόν να οδηγήσουν στην αποβολή. Περιβαλλοντολογικοί παράγοντες: Οι τοξίνες που μεταδίδονται με τον αέρα είναι επίσης δυνατόν να προκαλέσουν βλάβη στο έμβρυο ή αποβολή, ιδιαίτερα αν η έκθεση σε αυτές είναι συχνή μετά την 20η εβδομάδα της εγκυμοσύνης.
Ανοσολογικοί παράγοντες: Μία κατηγορία ανοσολογικού παράγοντα που μπορεί να προκαλέσει αποβολή είναι τα αντιφωσφωλιπιδικά αντισώματα (ΑPA). Εξετάσεις αίματος μπορούν να ανιχνεύσουν τη παρουσία αυτών των αντισωμάτων. Αντιπηκτικά φάρμακα όπως η ηπαρίνη, ή η ασπιρίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αραίωση της πηκτικότητας του αίματος. Μία άλλη κατηγορία ανοσολογικού παράγοντα που γίνεται αιτία αποβολών αφορά τα αντιπατρικά αντισώματα. Μετά τον έλεγχο, η ανοσοθεραπεία με πατρικά λεμφοκύτταρα πιστεύεται ότι σπανια βοηθάει.
Συμπτώματα αποβολής. Μερικές γυναίκες έχουν κάποια συμπτώματα πριν να συμβεί η αποβολή, άλλες πάλι όχι. Μερικά από τα συμπτώματα είναι: μικρή κολπική αιμόρροια, συνήθως σκούρου καφέ χρώματος που αλλάζει σε ροζέ ή κόκκινο, ελάττωση της ευαισθησίας ή του μεγέθους του στήθους, απουσία κινήσεων του εμβρύου ή των καρδιακών παλμών του. Πόνοι και έντονη κολπική αιμόρροια είναι δείγματα ότι η αποβολή βρίσκεται σε εξέλιξη. Είναι απαραίτητη η ενημέρωση του ιατρού για την ποσότητα του αίματος. Εάν αποκολληθεί ιστός, καλό είναι να κρατηθεί ώστε να γίνει εργαστηριακή εκτίμησή του που ενδεχομένως αποκαλύψει και την αιτία της αποβολής.

Οι αποβολές μπορεί να οφείλονται σε 3 μεγάλες κατηγορίες:

Ανεξήγητες Αποβολές - anekshghtes apovoles

Οι χρόνιες λοιμώξεις του ζεύγους (μικροβιακές και ιογενείς) ευθύνονται πολυ σπανια για την τοξικότητα του ενδομητρίου που κλινικά παρουσιάζεται σαν υπογονιμότητα ή αποβολές.
Στην κλινική πράξη θεωρείται ότι υπάρχει εγκυμοσύνη όταν η ορμόνη χοριακή γοναδοτροπίνη (bHCG) υπερβεί ένα επίπεδο (10 μονάδες). Σε φυσιολογικές συνθήκες μόνο οι ιστοί που προέρχονται από to έμβρυο μπορούν να παράγουν ανιχνεύσιμες ποσότητες της ορμόνης αυτής. Έτσι, ακόμη και χαμηλές τιμές της ορμόνης αυτής στο αίμα της γυναίκας, πρέπει να λαμβάνονται ως ένδειξη ότι έγινε εμφύτευση εμβρίου.

Πρέπει να τονίσουμε ότι πολλές αποτυχημένες προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης (με συμβατικά αρνητική χοριακή) ή πολλές φυσικές προσπάθειες που δεν ελέγχθηκαν ποτέ, θα μπορούσαν να είναι στην πραγματικότητα πρώιμες παλινδρομήσεις ή απορρίψεις εμβρύων που συνέβησαν πριν αναπτυχθούν ανιχνεύσιμα επίπεδα της ορμόνης αυτης. Έτσι πολλά ζευγάρια με ιστορικό μακρόχρονης υπογονιμότητας, μπορεί να έχουν υποστεί πρώϊμες αποβολές χωρίς να το γνωρίζουν και να καταφεύγουν σε μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής με ανεπιτυχή αποτελέσματα γιατί δεν έχουν αντιμετωπίσει το πραγματικό πρόβλημα, ερευνώντας τις αιτιες.
Τις αιτίες λοιπόν των ανεξηγητων αποβολών τις κατατάσουμε γενικά σε πέντε κύριες κατηγορίες:

1. Ανοσολογικές και ιογενείς
2. Γενετικές
3. Θρομβοφιλικές
4. Ορμονικές
5. Λοιμώδεις μη ιογενείς

1. Ανοσολογικές και Ιογενείς αιτίες. Οι αιτίες αυτές αφορούν πολυ μικρο ποσοστό των υπογόνιμων ζευγαριών και σπανια αποτελούν λόγο που χρήζει αντιμετώπισης από εξειδικευμένους επιστήμονες. Η πλειοψηφία των ανοσολογικών αιτίων υπογονιμότητας φαίνεται ότι αποδίδεται σε ιογενείς κυρίως λοιμώξεις της γυναίκας.
Αναλυτικότερα η παρουσία μιας ομάδας ιών (των ερπητοϊών στους οποίους περιλαμβάνεται και ο ιός του απλού έρπη) βρέθηκε ότι είναι η αιτία της αύξησης κάποιων τοξικών κυττάρων στο αίμα που είναι γνωστά σαν ΝΚ κύτταρα ή φυσικοί φονείς ή natural killer cells. Αυτά είναι γνωστά κύτταρα που η συγκέντρωσή τους είναι αυξημένη στο αίμα γυναικών με ιστορικό υπογονιμότητας άγνωστης αιτιολογίας. Πολύ μεγάλο ποσοστό (>50 %) γυναικών με πρόβλημα σύλληψης εμφανίζει αύξηση των ΝΚ κυττάρων στο αίμα. Η αύξηση μπορει σπανια να οφείλεται στην παρουσία ερπητοϊών στο αίμα των γυναικών. Το πρόβλημα μπορει να αντιμετοπισθει με την χορήγηση κατάλληλης αντιερπητικής-αντιιική θεραπεία (πολυ σπανια και με αμφιβολα αποτελεσματα).
Μέχρι σήμερα, οι μέθοδοι που εφαρμόζονταν για την ανίχνευση της παρουσίας ιών φαίνεται ότι δεν ήταν καθόλου ευαίσθητες. Με την χρήση όμως των μοριακών (DNA) τεχνικών αποκαλύπτεται ότι οι ιοί υπάρχουν μέσα μας σε μεγαλύτερη συχνότητα.
Μπορει να υπαρχουν αντίστοιχοι ιοι και στο σπέρμα (φόβος για κάθετη μετάδοση προς το έμβρυο). Το προβλεπόμενο αποτέλεσμα της παρουσίας αυτής είναι η αδυναμία του εμβρύου για επαρκή πολλαπλασιασμό και η απόρριψη του μολυσμένου εμβρύου. Αυτες ομως ειναι αναποδεικτες θωριες που δεν αξιολογουνται καθολου και συνεπως δεν τις εφαρμοζουμε.
Απλα μια καλιεργεια σπερματος θα μας δωση λυση πριν απο την εξωσωματικη. Το σπερματικο υγρο ειναι αυτο που μεταφερει τα μικροβια και οχι τα σπερματοζωαρια!

2. Γενετικές Βλάβες. Μεγάλο ποσοστό περιστατικών με αποβολές ή παλίνδρομες κυήσεις οφείλεται σε καρυοτυπικές (χρωμοσωμικές) αιτίες.
Οι καρυοτυπικές ανωμαλίες των εμβρύων υπερβαίνουν το 50 % των αυτόματων αποβολών πρώτου τριμήνου. Όμως τις περισσότερες φορές δεν γίνεται διαγνωστική απόξεση και έτσι δεν λαμβάνεται υλικό για καρυοτυπική ανάλυση.
Έτσι κι αλλιώς, στις περιπτώσεις αυτές η φύση ενεργεί σωστά, απορρίπτοντας τα έμβρυα και προφυλάσσοντας αποτελεσματικά τον πληθυσμό από την δημιουργία εκ γενετής προβληματικών οργανισμών. Οι εγκυμοσύνες αυτές δεν σώζονται. Συνήθως αφορούν γυναίκες μεγάλης ηλικίας και δεν υπάρχει προληπτικός τρόπος να μην επαναληφθούν.